موعود ( سياسي - اجتماعی )

     سرانجام به پایان کار نزدیک می شویم . و جز خدا نمی داند که چه خواهد شد و ما اینجا قصد پیشگویی نداریم !

     پرونده ی هسته ای کشورمان پس از فراز و فرود بسیار – که در گاه دیگری بدان می پردازیم – بالاخره به روزهای پایانی خود نزدیک می شود . امروز فارغ از بحثهای حقوقی و سیاسی تنها یک مطلب مهم است و آن ایستادگی در برابر ظلم است . همان کاری که حسین (ع) کرد و ما امروز هر چه داریم از حماسه ایست که او و یاران با وفایش به ما هدیه داده اند . آری ! امروز روز ایستادگی و روز وحدت و روز حماسه است .

     امروز ، روزیست که ملت ایران باید یکصدا از حق خویش دفاع کند . از تفرقه بپرهیزد و به ریسمان الهی چنگ زند ، چندان که گویی یک روح است در هفتاد میلیون بدن !

     شاید در این سالها ، هیچگاه راهپیمایی بیست و دوم بهمن ماه ، به اندازه ی امسال ، حیاتی نبوده است . چشمهای تیزبین دشمن ، در آن روز ، مشتهای گره کرده ی ما را نشانه رفته تا ببیند آیا انرژی هسته ای خواست مردم ایران نیز هست یا نه ؟

     ملت ایران در طول تاریخ نشان داده اند که در مقاطع حساس که استقلالشان در خطر بوده است ، اختلافات را کنار گذاشته و به دفاع جانانه پرداخته اند و روز بیست و دو بهمن نیز یکی از همان مقاطع حساس است . روزیست که به آنهایی که گستاخانه می گویند ملت ایران لیاقت استفاده از انرژی هسته ای را ندارد ، بفهماند که ما می خواهیم و ما می توانیم و همچون بیست و هفت سال گذشته ، از شما کاری ساخته نیست .

     به نظر شما آنهایی که در خانه هایشان می مانند ، چقدر در این حماسه سهیم هستند !؟

     وعده ی ما بیست و دوم بهمن ماه ، با مشت های گره کرده در راهپیمایی ضد استعماری بیست و دو بهمن .