موعود ( سياسي - اجتماعی )

     در مطلب قبلی با عنوان نقض حقوق بشر ، از جنایات اسرائیل در حق مردم مظلوم فلسطین یاد شد و به این نکته اشاره شد که نه تنها مجامع بین المللی که با اندک اتفاقی در داخل ایران ، صدای دادخواهیشان گوش ملتها را کر می کند ، بلکه مدعیان داخلی طرفداری از حقوق بشر نیز در مقابل این جنایات همواره سکوت می کنند . 

     در قسمت نظرات آن مطلب ، دوست عزیزی مطلبی نوشته بودند که تنها از آن جهت که این تفکر متأسفانه در جامعه ی ما رسوخ کرده ، لازم دانستم که در مورد آن توضیح دهم .

ایشان فرموده اند که " چراغی که به خانه رواست ، به مسجد حرام است . "

     این ضرب المثل اشتباه ، همواره در مواقعی که بحث کمکهای مادی به مردم فلسطین بود ، مطرح میشد و عجیب آنست که اینبار که صحبتی از کمک مادی نبوده و تنها خواسته ی اینجانب ، محکومیت لفظی این جنایات از سوی کسانیست که ادعای انسانیت دارند ، باز هم با این ضرب المثل مواجه شده ایم .

     چطور است که مجامع بین المللی ای که با اندک حادثه ای در ایران شروع به ایجاد جنگ روانی علیه کشورمان می کنند به این ضرب المثل عمل نمی کنند !؟ آیا در کشورهای متبوع آنان ، نقض حقوق بشر صورت نمی گیرد ؟

     چرا آنان از مردم کشور خودشان می گذرند و نگران مردم دیگر کشورها هستند ؟

     چرا یکبار از خود نمی پرسید مگر تنها در ایران حقوق بشر نقض می شود ؟

     آن روزی که آموزه های اصیل قرآنی و اسلامی رو به کناری بنهیم و دست به دامان ضرب المثلهای غلطی همچون مورد اخیر شویم ، روز مرگ هویت و شرافتمان است .

     اسرائیل غزه را بمباران می کند . وزراء و نمایندگان مجلس فلسطین را دستگیر می کند . مردم را در محاصره ی اقتصادی و نظامی قرار می دهد . دولتهای غربی حماس را تحریم می کنند . وضع مردم فلسطین بدتر از قبل می شود و آنگاه ما تنها به علت اینکه فلان وبلاگ نویس خائن وطن فروشمان چند روزی را در زندان بوده و این نقض حقوق بشر است ، باید در مقابل این همه جنایت سکوت کنیم چرا که چراغی که به خانه رواست ، به مسجد حرام است !

     یا چون در کشور خود فقیر داریم ، به مردم فلسطین کمک مالی نکنیم ، چون چراغی که به خانه رواست ، به مسجد حرام است !

     آیا آنروزی که عراق به مرزهای کشورمان حمله کرد و قسمتهایی از غرب کشورمان را اشغال کرد ، مردم شرق کشور هم به همین ضرب المثل عمل کردند ؟ چه انگیزه ای باعث شد که جان خود را فدا کنند و زن و بچه ی خود را بی سرپرست کنند تا دیگری زنده بماند و سرپناه داشته باشد ؟

     من نمی خواهم وارد این بحث شوم که دفاع از فلسطین ، درست در جهت امنیت ملی ماست و حماس و حزب الله اهرمهایی در جهت منافع ایران هستند ، که این خود بحث مفصلی است . و نیز نمی خواهم وارد این بحث شوم که کمکهای ناچیز ایران به فلسطین در مقابل اسرافها و بریز و بپاشهای سابق دولتهای ما و سوء مدیریتهای فعلی و سابق ، واقعا نا چیز است و این چنین نیست که اگر فرضا این کمک به مردم فلسطین قطع شود ، مردم فقیر ما مرفه می شوند !

     من تنها از این جنبه وارد بحث می شوم که اگر این چراغ به مسجد حرام است ، پس روحیه ی ایثار و نوعدوستی و وظیفه ی مسلمانی چه می شود ؟

     خطاب من به آن کسانی است که در پس این بازیهای حزبی و حب و بغضهای خود ، چشمهایشان را بر روی حقایق بسته اند .

     خداوند رحمت کند دکتر شریعتی را که می گفت : " تا ایمان ، نام و نان برایم نیاورد . " و حال می بینیم که قلم عده ای برای آنها نام و نان آورده . جایزه هایی که از سوی مجامع بین المللی به اکبر گنجی و شیرین عبادی و سایرین داده می شود ، ثمره ی خیانتهای آنان به قطره قطره خون شهدای تاریخ ایران است .

     لحظه ای چشمهایتان را باز کنید و حق را انکار نکنید . هدف از این نوشتار این نیست که چنین وانمود کند که در ایران نقض حقوق بشر نیست یا همه چیز طبق اصول و احکام اسلامی در حال اجراست . اما لحظه ای با چشم انصاف بنگرید و عقل را به نظاره بنشانید .

     آیا عقل سلیم و وجدان بیدار باور می کند که این مدعیان آزادی ، واقعا به دنبال حقوق مردم ایرانند و در عین حال اینقدر محبوب دشمنان قسم خورده ی این ملت هستند !؟

     چطور رئیس جمهور جنایتکار آمریکا ، رسما از زندانی بودن اکبر گنجی ابراز نگرانی می کند و عده ای او را آزادی خواه می پندارند و از وی تعریف و تمجید می کنند !؟

     آنهایی که از این افراد که به صراحت و آشکارا مورد حمایت قدرتهای جنایتکار دنیا قرار می گیرند ، طرفداری می کنند و به حرفهای آنان استناد می کنند ، از دو گروه خارج نیستند . یا نمی دانند و یا می دانند و بخاطر هوی و هوس و بغضی که نسبت به گروه مخالف دارند ، چنین می کنند . قرآن کریم در مورد دسته ی اول چنین می گوید :

وَلاَ تَقْفُ مَا لَیسَ لَكَ بِهِ عِلْمٌ إِنَّ السَّمْعَ وَالْبَصَرَ وَالْفُؤَادَ كُلُّ أُولـئِكَ كَانَ عَنْهُ مَسْؤُولاً

از آنچه به آن آگاهى ندارى، پيروى مكن، چرا كه گوش و چشم و دل، همه مورد سؤال واقع می شوند . – اسراء : 36 –

     حال که خطاب قرآن با دسته ی اول اینست ، تکلیف گروه دوم ، کاملا روشن است .

     خداوندا ! ما ایمان داریم تا زمانی که مردم ما در راه بندگی تو هستند ، این انقلاب را که به برکت خون شهداء بدست آمده ، حفظ خواهی کرد و دشمنانش را به مانند این 28 سال همواره خوار و ذلیل خواهی کرد .

     خداوندا ! توفیق خواندن و تفکر و فهم و عمل به دستورات قرآن را به همه ی ما عنایت بفرما .

     اللهم عجل لولیک الفرج و العافیة و النصر واجعلنا من اعوانه و انصاره و المستشهدین بین یدیه و صل الله علی محمد و علی آله الطیبین الطاهرین .